خبرگزاري موج -
گروه اقتصاد فرهنگ

در سال گذشته شاهد آن بوديم، كه تماشاخانه سنگلج بعد از سال‌ها همزمان با بازسازي تئاتر شهر، بازسازي شد، اين بازسازي در ابتدا قرار بود تنها به تعويض صندلي‌ها و كف سالن محدود شود، با توجه به اينكه 40 سال از عمر اين تماشاخانه مي‌گذرد، اما تا سال گذشته هيچ گونه بازسازي كاملي در اين تماشاخانه صورت نگرفته بود.
به همين دليل اتابك نادري مدير تماشاخانه سنگلج از دفتر طرح هاي عمراني وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، درخواست بازسازي مناسب و درخور اين تماشاخانه را كرد، كه البته با موافقت اين دفترهمراه شد، هزينه اوليه كه براي بازسازي سنگلج در نظر گرفته شده بود، تنها 70 ميليون تومان بود، اما با تصويب بازسازي كامل تماشاخانه اين هزينه به سقف 250 ميليون تومان رسيد.
طي رايزني‌هايي كه در مركز هنرهاي نمايشي صورت گرفت، تصميم گرفته شد تا تماشاخانه سنگلج تنها مختص نمايش‌هاي آييني سنتي باشد، با توجه به اينكه اين نوع از نمايش، مخاطبان محدودي را به خود اختصاص مي‌دهد، سنگلج نمي‌تواند مانند گذشته به شكوه و رونق خود بازگردد.
درست در زماني كه يكي از مشكلات اصلي تئاتر كشور، كمبود سالن مناسب است، اختصاص تماشاخانه‌اي مانند سنگلج با پيشينه درخشان خود كاري عجيب و بحث برانگيز است.
اين تماشاخانه با توجه به قابليت‌هايي كه بعد از بازسازي بدست آورده و با توجه به سيستم آكوستيك فني كه دارد، مي تواند نمايش‌هاي مختلفي را در دستور كار برنامه سالانه خود قرار دهد، اما متاسفانه اختصاص آن تنها به نمايش‌هاي آييني سنتي سبب مي‌شود تا بخش اعظمي از پتانسيل اين تماشاخانه مورد استفاده قرار نگيرد.
عده‌اي براين باورند كه تماشاخانه سنگلج به دليل موقعيت جغرافيايي كه دارد، ممكن است مورد استقبال مخاطبين تئاتر قرار نگرفته و اين امر سبب شود تا نمايش‌هايي كه در اين تماشاخانه به روي صحنه مي رود از نظر گيشه و استقبال مخاطب ناموفق ظاهر شود، اين درحالي است كه سال گذشته قبل از بازسازي سنگلج، نمايشي از اكبر عبدي با نام اكبر آقا آكتور تئاتر با موفقيت بالايي مواجه شد به طوري كه اين نمايش در طول تاريخ تئاتر ايران، پرفروش‌ترين نمايشي بود كه به روي صحنه رفته است.
اين مثال نشان مي دهد كه هرچند ممكن است سنگلج در موقعيت جغرافيايي شهري نامناسبي قرار گرفته باشد اما اگر نمايش‌‌هاي مختلف و قابل توجه در اين تماشاخانه اجرا شود مي‌تواند با استقبال بالايي برخوردار شود، اين درحالي است كه موقعيت سنگلج به دليل وجود مترو در نزديكي آن مي تواند بسياري از مشكلات را برطرف كند.
بايد به خاطر داشته باشيم كه سنگلج مي تواند با حمايت مركز هنرهاي نمايشي و هنرمندان تئاتر و اجراي نمايش‌هاي مختلف و نه تنها آييني سنتي، جاي خود را دوباره در بين تئاتر دوستان پيدا كرده ومخاطبين خود را داشته باشد، به طوري كه با تبليغات مناسب در خصوص سنگلج اين تماشاخانه مي تواند تبديل به يكي از قطب‌هاي درآمد زا در حوزه تئاتر تبديل شود، البته مشروط به اينكه سياست‌هاي موجود در راستاي مطرح كردن تماشاخانه سنگلج باشد.
يكي ديگر از نكاتي كه مي تواند سنگلج را به اوج رساند نوع مديريت تماشاخانه است، وجود مدير جوان، كار آشنا و دلسوز پيامدهاي مثبتي را مي تواند به همراه داشته باشد، اتابك نادري جزو معدود مديراني است كه در زمان بازسازي تماشاخانه هر زمان به سنگلج سر مي‌زديد، مي‌ديديد كه لباس كار پوشيده و در حال فعاليت است.
حضور اين مدير به عنوان مشاور هنري در طول بازسازي سبب شد تا نكاتي كه از ديد مهندسين پنهان مي‌ماند، جلوه كند و در صدد رفع آن برآيد، جامعه تئاتر كشور بايد قدر چنين مديران پويايي را دانسته و شرايط فعاليت را براي آنها فراهم كند.
اميدواريم، با توجه به برنامه هاي متنوعي كه مديريت تماشاخانه در دستور كار خود قرار داده است، سالي پربار را در پيش داشته باشد، البته تمام اين برنامه‌ها زماني مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد، كه مسئولان هنري كشور تماشاخانه سنگلج را باور كنند